Konstiantyn, Ihor en Yehor

Jongeren uit Oekraïne bouwen leven op in Nederland

Voetbalclub FC Bergh is drie enthousiaste spelers rijker. Konstiantyn (16), Ihor (14) en Yehor (15) zijn sinds een tijdje lid van de ’s-Heerenbergse club. Het is voor het eerst dat de

Oekraïense jongens in groepsverband trainen en wedstrijden spelen. Na school wordt op de parkeerplaats achter opvanglocatie De Lantscroon van Stichting Montferland Helpt, vaak ook een balletje getrapt. Samen met medebewoners en jongens van opvanglocatie Specialized.


In de hoek van de voormalige bibliotheek van De Lantscroon zit Daria met haar moeder. Pasgeleden vertelden zij en haar tweelingzus Anastasiia hun verhaal en dit werd geplaatst in

het Montferland Journaal. Trots laat hun moeder een zelfgemaakte kalender met foto’s van de bewoners van de opvanglocatie zien, met daarin ook een foto van het krantenartikel. Met daarop haar dochters, schoonzoon en haar kleinkinderen.


Op de foto: v.l.n.r. Konstiantyn, Ihor en Yehor.

“We voelen ons heel welkom maar missen onze familie en vrienden”

Beste vrienden

Konstiantyn, Ihor en Yehor zitten naast elkaar aan de lange tafel. Tijdens het interview hebben ze de grootste lol met elkaar. Vanaf hun aankomst ruim twee jaar geleden bij De Lantscroon, was er een klik. Met nog vier andere Oekraïners spelen ze in hetzelfde team van FC Bergh. Nu nog in JO15-2 en het volgende seizoen JO17-3. Ze blikken terug op een goed voetbalseizoen met drie keer een 2e plaats in een toernooi. Natuurlijk wordt tijdens deze weken het EK gevolgd waarbij ze alle drie Portugal als favoriet tippen. Daarnaast wordt er bijna dagelijks met elkaar gegamed in de ruimte achter de bibliotheek en tafelvoetbal gespeeld in de barruimte.

Naar school

Sinds ruim twee jaar gaan ze naar school. Gestart in de Internationale Schakelklas (ISK) op het Metzo College. Daar worden nieuwkomers voorbereid door onder meer Nederlands te leren en zich voor te bereiden op het Nederlandse schoolsysteem. Vervolgens stromen ze door naar het voortgezet onderwijs. Sinds een paar maanden gaat Yehor naar de mavo op het

Houtkamp College. Na de zomervakantie volgt ook Ihor. Konstiantyn heeft gekozen voor de opleiding Sport & Beweging aan het Graafschap College en start in het nieuwe schooljaar. Ze verstaan en spreken redelijk goed Nederlands, soms is het zoeken naar woorden, maar dan springt medebewoner en docent Engels Yana bij om te vertalen.

Rijen vluchtelingen

In april 2022 zijn ze vanuit Polen met twee bussen aangekomen bij De Lantscroon. De jongeren komen uit verschillende regio’s van de Oekraïne. Yehor: “Via een vriend van mijn ouders die bij de overheid werkt, hoorden we drie uur voor de oorlog uitbrak dat het gevaarlijk zou worden. ‘Pak je spullen en vertrek’, zei hij. Dat heeft mijn moeder gedaan en heeft mij en mijn zusje meegenomen. Mijn vader is achtergebleven. Voordat we vertrokken zagen we dat de rakketten gelanceerd werden. We zijn met de auto naar het midden van Oekraïne gebracht. Later zijn we in Polen terechtgekomen, om vervolgens met bussen naar ’s-Heerenberg te vertrekken.”


Ihor is met zijn moeder, broertje en opa rechtstreeks met de auto naar Polen gegaan. “Er waren zoveel mensen die vluchtten en we stonden in files. Ook ik heb de lancering van de rakketten gezien. Ik was niet echt bang, maar wist wel dat we moesten gaan. Vanaf Polen zijn we in de bus naar Nederland gestapt.”


Konstiantyn is met zijn opa geëvacueerd onder begeleiding van militairen. “We zijn daarna met de trein naar Polen gegaan. Er stonden lange rijen vluchtelingen en het was een beangstigende situatie. Mijn ouders zijn achtergebleven om voor de dieren te zorgen. Dagelijks bellen we en ik mis ze. Ik denk dat ik ze voorlopig niet zie. De spanning tussen Rusland en Oekraïne loopt verder op en de oorlog is nog lang niet voorbij.”


Jhor’s opa

De moeders van Ihor en Yehor werken bij pluimveeslachterij Esbro en Woodies Eten & Drinken. Ihor’s opa is sinds kort in Nederland. Hij steekt in De Lantscroon zijn handen flink uit de mouwen, helpt bijvoorbeeld om iedere donderdag brood op de markt te halen voor alle bewoners van De Lantscroon. Na afloop van het interview haasten de jongens zich naar de gameroom om met koptelefoons op, even weg te zijn uit het nu. Want over een ding zijn ze het eens: hoe welkom ze zich hier ook voelen, ze missen hun familie en vrienden enorm. Het is nooit een vrije keuze geweest om te vertrekken uit hun thuisland.


Meer verhalen uit de Lantscroon
Share by: